-Z tobą też się fajnie spędza czas.-opowiedziałem i ugryzłem kolejne ciastko. Rzuciła mi krzywe spojrzenie. Najwyraźniej nie takiej odpowiedzi się spodziewała. Chciała zawołać resztę na ciasteczka, ale nie jej nie pozwoliłem. Nie wyobrażam sobie, jak Niall kładzie te swoje brudne łapy na moich wypiekach. Potem poszedłem z Emmą nad staw. Jego zamarznięta powierzchnia wesoło iskrzyła się w promykach słońca. Bez wahania wstąpiłem na nią i zacząłem się ślizgać. Po chwili Emma dołączyła do mnie. Nie pewnie stawiała nogi, na co się zaśmiałem.
-Co cię tak bawi?-zapytała z irytacją.
-Twój strach.-odparłem. Najwyraźniej trochę ją to wkurzyło. Stawiała coraz pewniejsze kroki. Kiedy prawie do mnie dotarła noga jej się powinęła i upadła. Krztusząc się ze śmiechu, pomogłem jej wstać. Otrzepała się i posłała mi mordercze spojrzenie.
-Co się stało?-zapytałem z troską. Nie odpowiedziała, tylko ruszyła w stronę domu. Nawet nie miałem ochoty za nią iść. Wróciłem do środka, i rozpaliłem w kominku. Popijałem gorącą czekoladę, kiedy przyszła do mnie Selena.
-Mogę się dosiąść?-zapytała.
-Tak, pewnie.-odpowiedziałem.-Chcesz czegoś do picia?
-Nie, dzięki.-przysiadła się do mnie. Siedzieliśmy chwilkę w milczeniu, kiedy się odezwała:
-Lubisz mnie?
-Nie miałem okazji cię bliżej poznać-odparłem z uśmiechem.-A co?
<<Selena, dokończ proszę :3>>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz